Eeuwenlang was het belangrijkste instrument voor de landschapsarchitect de factor tijd. Naar onze mening zouden ontwerp en onderzoek moeten resulteren in een fysieke openbare ruimte die niet zozeer een eindproduct is, maar onder regie steeds kan reageren op veranderingen in de tijd. Ontwerpvoorstellen zouden meer rekening moeten houden met de factor 'onzekerheid', waarbij meer ruimte moet worden gelaten voor individuele initiatieven en onvoorziene invloeden. Hierdoor ontstaan projecten en processen die sterk verbonden zijn met de plek en haar gebruikers en zo een betere kwaliteit leveren van onze leefomgeving. Het is niet een kwestie van een gekozen esthetiek, maar het begeleiden van een nieuw en vaak onverwacht proces dat de verschijningsvorm van de openbare ruimte en stedenbouw beïnvloedt. Dit vraagt om het nemen van risico's, maar ook vakmanschap en professionaliteit. Onze ontwerpen ontstaan in nauwe dialoog met opdrachtgever, gebruikers en andere partijen. Het proces van interactie tussen betrokkenen beïnvloedt en transformeert het ontwerp, zonder daarbij haar krachtige identiteit te verliezen. Als dit proces plaatsvindt onder goede begeleiding zal een nieuwe schoonheid ontstaan. Hierin ligt de ware kwaliteit van het ontwerp.